Say something stupid like... a Wedding

Γεια χαρά,

Με αυτό τον γλυκανάλατο τίτλο του γνωστού τραγουδιού (το παράλλαξα λίγο), σας καλωσορίζω στο πρώτο μου άρθρο ως Skeptical Engineer (βαρελότα, κραυγές, χειροκροτήματα και μετά ξύπνησα). Μιας και με απασχολεί καιρό, σήμερα θα πω, γιατί θεωρώ τον Γάμο ως επί το πλείστων Α-ΧΡΗ-ΣΤΟ. Ελπίζω να μην το διαβάσει η μάνα μου και με αποκληρώσει ούτε η κοπέλα μου και με χωρίσει. Είναι ένα θέμα που απασχολεί κάθε άνθρωπο στην ζωή του και ως σκεπτόμενος άνθρωπος οφείλω να αναρωτηθώ. Είναι απαραίτητος ο Γάμος και αν ναι, γιατί; Εισαγωγικά θέλω να δώσω έναν ορισμό για τον Γάμο στην Ελλάδα (διαφέρει από κουλτούρα σε κουλτούρα). Ο Γάμος είναι μία δέσμευση, υλική και πνευματική, απέναντι σε έναν άνθρωπο του αντίθετου φίλου (αν και αυτό δεν ισχύει και πολύ στο εξωτερικό). Από μόνος του είναι ένας κοινωνικός θεσμός αλλά λόγο του ότι η Εκκλησία δεν αφήνει τίποτα ανεκμετάλλευτο (και μην ακούσω ότι ο Θεός ευλόγησε τον Γάμο διότι δεν άκουσα να λέει η Αγία Γραφή με ένα "300άρι Ευρώπουλα καθάρισες") υπάρχει και ο θρησκευτικός Γάμος (άρα είναι και θρησκευτικός θεσμός).

Ας μείνω όμως στο θέμα. Ο θεσμός αυτό ήταν απαραίτητος (και πιθανόν να είναι ακόμα για κάποιους), διότι εξασφάλιζε τις γυναίκες. Φεμινίστριες, πριν με γδάρετε και μετά με κάψετε βάλτε το ανώτερο μυαλό σας να δουλέψει. Οι γυναίκες δεν δούλευαν από πάντα και ειδικά στην Ελλάδα δούλευαν μόνο έμμεσα (με το έμμεσα εννοώ ότι τις έβαζε ο πατέρας η ο άντρας σε αυτή τη θέση δουλειάς). Σπάνια υπήρχαν γυναίκες ανύπαντρες που είχαν δική τους επιχείρηση και σίγουρα δεν τις είχε κανείς σε εκτίμηση (κοινωνική μαλακία κατακραυγή). Άρα ως επί το πλείστον η γυναίκα ήταν απροστάτευτη και χρειαζόταν έναν άντρα να φέρνει τα λεφτά στο σπίτι, να την προστατεύει και αυτή θα τον φρόντιζε. Λόγο όμως της φύσης του ανδρός δεν θα έμενε για πάντα με μία γυναίκα. Αυτό φυσικά φέρνει πολλά εμπόδια στην κοινωνία, η οποία έχει "κανόνες" για να λειτουργεί σωστά και δεν μπορούσε να πήγαιναν όλοι με όλους, γιατί δεν θα υπήρχε ο θεσμός της οικογένειας. Μην ξεχνάμε ότι χωρίς την οικογένεια δεν θα υπήρχαν ούτε έθνη, ούτε κράτη, ούτε καν πολιτισμός.
(Πριν προλάβεις να με αμφισβητήσεις πάλι, θα σου πω ότι ο Homo Sapiens δεν ζούσε αρκετά για να σκεφτεί άλλους συντρόφους. Άρα εάν ήθελε να πεις ότι από την φύση μας δημιουργούμε οικογένειες "your argument is invalid", το ότι κάνουμε οικογένειες δεν σημαίνει ότι τις κρατάμε κιόλας).
Οπότε, ήταν απαραίτητος ο Γάμος για να σιγουρεύει τον θεσμό και να προστατεύει τις γυναίκες. Στον πολιτισμένο κόσμο αυτό εξελίχθηκε όταν μπήκαν στο παιχνίδι και η κοινωνική ασφάλιση, η σύνταξη και άλλες κοινωνικές πρωτοπορίες. Εκεί η γυναίκα έπρεπε να είναι παντρεμένη ώστε να την καλύπτει το ταμείο του συζύγου. Γενικά ο θεσμός τους γάμου δημιουργεί μία οικογένεια και η κοινωνία με διάφορους νόμους την προστατεύει. Μην ξεχάσω ότι σε όλες της εποχές σου εξασφάλιζε έναν ερωτικό σύντροφο και "νόμιμη" ερωτική συνεύρεση.

Τώρα βέβαια αναρωτιέσαι, γιατί διαφωνώ με τον Γάμο όταν συνεισφέρει τόσο, στη ομαλή λειτουργία της κοινωνίας; Επειδή η κοινωνία έχει αλλάξει τελείως. Οι γυναίκες δουλεύουν και δεν έχουν πια ανάγκη έναν νταή Homo-sapiens για να φέρει τροφή. Το καλύτερο είναι ότι συχνά πυκνά βγάζουν και περισσότερα από τους άντρες. Όσο για το sex, εκεί έχουμε ξεφύγει τελείως, δεν υπάρχουν φραγμοί πλέον άρα δεν είναι ο γάμος που μας επιτρέπει να ερχόμαστε σε επαφή το κάνουμε ελεύθερα. Πλέον μάλιστα είναι και της μόδας να συμβιώνουν τα ζευγάρια. Αυτό φυσικά δεν καλύπτει δύο σημεία. Πρώτον αν θες να κάνεις παιδιά, που πρέπει να μπεις σε διάφορα, διαδικασίες αναγνώρισης και άλλα τέτοια. Δεύτερον τις μαμάδες και γιαγιάδες που έχουν μείνει στο 1940. Άρα κατ' εμέ παντρέψου μόνο αν θες παιδί ή αν το έτερον σου ήμισυ δεν δουλεύει και πρέπει να το καλύψεις. Όσο για τα παλαιών αρχών μυαλά μία είναι η απάντηση "και να παντρευτώ το διαζύγιο το βγάζω αμέσως". Άρα τα επιχειρήματα σου δεν περνάνε εδώ.

Πριν σας αφήσω να σας υπενθυμίσω ότι τα διαζύγια τα τελευταία χρόνια έχουν φτάσει στον "Θεό". Οπότε καλύτερα να μην παντρεύεσαι (κάνοντας πλούσια την εκκλησία και τα είδη γάμου) και άρχισε να ψάχνεις για τον άνθρωπο που αγαπάς και χρειάζεσαι. Όχι για αυτόν που θα παντρευτείς.

Τα λέμε.